Berso sa Metro
This was the inspiration i was talking about earlier...these poems are posted on the LRT trains and i enjoyed reading them. So, i'm sharing them with you, anyone, who stumbles upon this site of mine...
Tú justificas mi existencia:
si no te conozco, no he vivido;
si muero sin conocerte,
no muero, porque no he vivido.
-Luis Cernuda, Si el hombre pudiera decir
Ikaw ang dahilan kung bakit ako nandirito:
kung di kita nakilala, di sana ako nabuhay;
kung ako'y mamamatay nang hindi kita nakilala,
hindi ako mamamatay, dahil hindi ako nabuhay.
Ríete de la noche,
del día, de la luna,
ríete de las calles
torcidas de la isla,
ríete de este torpe
muchacho que te quiere,
pero cuando yo abro
los ojos y los cierro,
cuando mis pasos van,
cuando vuelven mis pasos,
niégame el pan, el aire,
la luz, la primavera,
pero tu risa nunca
por que me moriría.
-Pablo Neruda, Tu risa
Pagtawanan mo ang gabi,
ang araw, ang buwan,
pagtawanan mo ang mga liku-likong
landas sa isla,
pagtawanan mo ang torpeng
lalaking ito na nagmamahal sayo,
ngunit kapag bubuksan ko
at isasara ang aking mga mata,
kapag ako ay umalis,
kapag ako ay muling bumalik
ipagkait mo na sa akin ang tinapay, ang hangin,
ang liwanag at ang tagsibol
huwag lamang ang iyong ngiti
dahil ito'y aking ikasasawi
(Here's another one, but i'm having some trouble finding the original poem in spanish so...help! XD)
Kung sakaling malupit sayo ang kapalaran,
alalahanin mo ako
dahil hindi mapapagod sa paghihintay
itong walang sawang tumitingin sayo
-Luis Montero, Granada
Tú justificas mi existencia:
si no te conozco, no he vivido;
si muero sin conocerte,
no muero, porque no he vivido.
-Luis Cernuda, Si el hombre pudiera decir
Ikaw ang dahilan kung bakit ako nandirito:
kung di kita nakilala, di sana ako nabuhay;
kung ako'y mamamatay nang hindi kita nakilala,
hindi ako mamamatay, dahil hindi ako nabuhay.
Ríete de la noche,
del día, de la luna,
ríete de las calles
torcidas de la isla,
ríete de este torpe
muchacho que te quiere,
pero cuando yo abro
los ojos y los cierro,
cuando mis pasos van,
cuando vuelven mis pasos,
niégame el pan, el aire,
la luz, la primavera,
pero tu risa nunca
por que me moriría.
-Pablo Neruda, Tu risa
Pagtawanan mo ang gabi,
ang araw, ang buwan,
pagtawanan mo ang mga liku-likong
landas sa isla,
pagtawanan mo ang torpeng
lalaking ito na nagmamahal sayo,
ngunit kapag bubuksan ko
at isasara ang aking mga mata,
kapag ako ay umalis,
kapag ako ay muling bumalik
ipagkait mo na sa akin ang tinapay, ang hangin,
ang liwanag at ang tagsibol
huwag lamang ang iyong ngiti
dahil ito'y aking ikasasawi
(Here's another one, but i'm having some trouble finding the original poem in spanish so...help! XD)
Kung sakaling malupit sayo ang kapalaran,
alalahanin mo ako
dahil hindi mapapagod sa paghihintay
itong walang sawang tumitingin sayo
-Luis Montero, Granada



0 Comments:
Enviar um comentário
<< Home